Wereldgebedsdag 6 maart 2020

Zoals ieder jaar verleende het koor ook in 2020 zijn medewerking aan de Wereldgebedsdag in Buren. Dit jaar hadden vrouwen uit Zimbabwe de viering voorbereid. Het werd een kleurrijke viering. De koorleden hadden dan ook kleurige sjaals omgedaan. 

Het thema was: Sta op en Ga!


Kunstenares Nonhlanhla (Nonny) Mathe is geboren in Zimbabwe waar zij aan de kunstacademie studeerde in jaren 90. Zij won veel prijzen met haar kunstwerken en heeft de nodige tentoonstellingen gehad tot aan Denemarken toe. Zij richt zich vooral op de vrouwen in haar schilderijen en dit schilderij is gebaseerd op het verhaal uit Johannes 9: 2 - 9a, het verhaal van de blinde man die door Jezus genezen wordt. Zie foto hiernaast. 

We begonnen de viering met lied 280 uit het Nieuwe Liedboek: 'De vreugde voert ons naar dit huis'. We werden in de taal van het Shona-volk begroet: Kwaziwai! en in de taal van het Ndebele-volk: Salibonana. In het Nederlands is dat Goedendag. Waarna het koor in het Zuid-Afrikaans 'Sana, Sannanina' zong, en dat betekent 'Hallo'. Een lekker swingend lied door de vrouwen van het koor gezongen. Hier is een link naar een youtube opname van een kinderkoor uit Duitsland: https://www.youtube.com/watch?v=Ed_4Bi2a38Q

Na het openeningsgebed door voorgangster Machteld de Mik baden we mee met de vrouwen uit Zimbawe om te zorgen voor onze aarde en elkaar lief te hebben. 

Daarna zongen we het Jubilate Deo uit Taize (lied 66a NLB) in canon. 

Na het gebed om vergeving zongen wij een lied uit Zimbabwe: 'Als ik geloof en jij gelooft' door Andre Troost vertaald:

'Als ik geloof en jij gelooft en samen bidden wij, dan komt de goede Geest tot ons en zie: Gods volk wordt vrij; en zie Gods volk wordt vrij, en zie Gods volk wordt vrij; dan komt de goede Geest tot ons en zie Gods volk wordt vrij.' 

Een mooi lied op het ritme van een Weense wals. 

Na de bijbellezing en de overweging door Machteld zongen we gezamenlijk lied 534 (NLB) 'Hij die blinden weer liet zien'. Dit lied is in het ritme van een Engelse wals. 

In het daarop volgende deel werden we opgeroepen 'te gaan staan, onze mat op te nemen en te lopen! De wereld in!'

Na de slotgebeden zongen we allemaal 'Een roep, een stem in vele talen, klimt van de mens tot U, de Heer, een bidden dat zich blijft herhalen, daar waar het dag wordt, telkens weer.'

Een inspirerende viering was ten einde gekomen en Elien speelde op de piano lied 810 (NLB):

'Ga: tot de einden der aarde, tot het uiterste, daar zal liefde zijn: ga!'